O Courel e Luar Na Lubre
O dióxido de carbono, ou anhídrido carbónico é un composto químico constituído por dous átomos de oxíxeno e un átomo de carbono. A representación química é CO2.
É un gas incoloro, inodoro e insípido, de fórmula CO2, que se produce pola oxidación completa do carbono nos procesos biolóxicos e industriais ou como consecuencia dos incendios forestais, por poñer dous exemplos a parte da expiración humana.
Debido á utilización, cada vez maior, dos combustibles fósiles e á proliferación dos incendios forestais, a porcentaxe de dióxido de carbono na atmosfera está aumentando progresivamente desde o inicio da revolución industrial (a mediados do século XVIII era do 0,0289%, a mediados do século XX do 0,030% e a finais del, do 0,035%), polo que constitúe un contaminante atmosférico que contribúe ó incremento do efecto invernadoiro e, consecuentemente, á elevación da temperatura da atmosfera, cun imprevisible efecto sobre os cambios climáticos.
Denomínase efecto invernadoiro á absorción, por parte da atmosfera, de emisións infravermellas impedindo que escapen ó espazo exterior aumentando polo tanto as temperaturas medias do planeta.
O efecto invernadoiro evita que a calor do Sol deixe a atmosfera e volva ó espazo. Isto quenta a superficie da terra co cal se produce o efecto de invernadoiro. Existe unha certa cantidade de gases de efecto de invernadoiro na atmosfera necesaria para quentar a terra.
Actividades como a queima de combustible fósil emiten gases (especialmente, dióxido de carbono, CO2)que actúan impedindo que escape a calor. Moitos científicos consideran que como consecuencia se está producindo o quentamento global.
(Texto de Wikipedia; gráfico do Concello da Coruña: Cambio climático)
La flor de la pasión o -pasiflora incarnata- está indicada como remedio medicinal contra el insonio y el nerviosismo.Su grano de polen tiene forma de pelota de tenis con tres surcos germinales que dividen como en una escultura la pared exterior que atrapan los insectos que desean polinizarla.
(Muy Interesante)
El pasado mes de noviembre,aparecieron inexplicadamente varadas 75
ballenas piloto en las playas de Ruakaka,al norte de Nueva Zelanda.Cuarenta de ellas pudieron ser devueltas al mar.
(Muy interesante)
Cada mañana Thug y Nicky, la pareja de hipopótamos pigmeos-hexaprotodon liberienses- que vive en el zoo de Londres, se prestan encantada a una minuciosa sesion de limpieza dental. Para facilitar la tarea a sus cuidadores y evitar cualquier peligro, la dirección del zoológico le
s ha dotado de un par de cepillos gigantes hechos por encargo: uno rosa para Thug y otro azul para su compañero. A la llamada del operario, el hipopótamo se aproxima a la valla y abre sus fauces sin rechistar para que las cerdas del cepillo arranquen los restos de comida incrustados en sus mas de 30 piezas dentales, incluidos caninos afilados como navajas; y de paso recibir un placentero masaje bucal. Los nuevos cepillos, que miden un metro y medio de longitud, alejarán el peligro de que estos hpopótamos, por cierto,en critico peligro de extinción, sufran caries y gingivitis.
(Muy Interesante)
Pensamos que, a más de uno/a les traerá recuerdos de su niñez.
Cantemos al árbol que voy a plantar.
¡Si Dios lo protege del hombre y del viento,
salud riqueza dará!.
Para el aire puro,
campestres aromas;
para el caminante,
regalada sombra.
Templará los rayos de la luz del sol;
por entre las aves
sus nidos de amor.
Cantemos al árbol
que voy a plantar.
¡Si Dios lo protege del hombre y del viento
salud y riqueza dará!.
Uno para el otro,
los dos viviremos;
él se irá elevando
y yo iré creciendo
y si triste y solo llego a morir,
dejaré en el mundo
un árbol quisiera
plantado por mí.
Cantemos al árbol
con voces de paz y amor.
¡Defiéndalo el hombre!.
¡Protéjalo Dios!.
O mestre mandounos que trouxeramos :
un cartón valeiro de leite cortado pola metade, unha landra ou unha
castaña e terra canto máis negra mellor. Fixémolo o 14 de novembro.
Unha vez con todas as cousas na escola, o mestre explicounos
cómo debiamos plantar estas sementes, que non era outra cousa
máis ca :
encher o cartón de terra e enterrar o que quixeramos plantar. Despois
dun tempo algunhas naceron e outras non, pero teñen cando. Nós coidámolas moito así que non creo que haxa ningún problema. O 8 de
xaneiro, á volta das vacacións do Nadal , vimos o primeiro carballo.

Ya ha pasado mucho tiempo pero el recuerdo del chapapote aún lo tengo nítido.
Tomé esta fotografía en un momento del descanso, cuando se tomaba un café. Esta imagen da sólo una pequeña idea del horror y la impotencia que se vivió allí. Pero también de la solidaridad que tantos miles de personas ofrecieron para sacar el petróleo del mar. En medio del mugre, alguien, imposible de identificar, te ofrecía un vaso de café. Después se volvía al trabajo. Hay un fondo muy sano en una sociedad que se moviliza de esta manera para limpiar la costa.